روز ملی کاهش اثرات بلایای طبیعی
به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی،  وقت آن رسیده که برای حفظ سیاره‌مان و سپردن آن به نسل‌های آینده، نقش خود را به خوبی ایفا کنیم و در شرایطی که کووید ۱۹ و تغییرات اقلیمی و آب و هوایی تلفات بسیاری برجای می‌گذارد، با مدیریت صحیح در برابر بروز فاجعه‌های مرگبار ناشی از بلایای طبیعی بایستیم.
بلایای طبیعی، به مجموعه‌ای از حوادث زیانبار گفته می‌شود که منشاء انسانی ندارند. این حوادث معمولاً غیرقابل پیش‌بینی بوده و یا حداقل از مدت‌های طولانی قبل نمی‌توان وقوع آنها را پیش‌بینی کرد. هر یک از عناصر جوی به تنهایی می‌تواند بلایای مهمی مانند افزایش دما و گرمازدگی، سرعت‌های زیاد باد و وقوع توفان، بارش‌های تندری و وقوع تگرگ، یخبندان و سرمازدگی و … را ایجاد کند اما بیشترین خسارات جانی و مالی بر اثر پدیده‌های جوی ترکیبی و خطرات ثانویه ناشی از آنها مانند توفان، رعد و برق، خشکسالی‌ها، سیل، آتش سوزی است.
بلایای طبیعی پدیده‌های ناشی از عواملی تحمیلی بر طبیعت شامل آلودگی هوا، باران‌های اسیدی، افزایش گاز کربنیک و آلاینده‌ها در جو و اثرات گلخانه‌ای ناشی از آنها، نازک شدن لایه ازن و ... هستند که البته دسته‌ای از پدیده‌های ناشی از مکانیزم و ساختار عوامل طبیعی همچون زلزله، سیل، خشکسالی، بیابان زایی، پیشروی آب دریاها در خشکی و… را نیز شامل می‌شود.
روز جهانی کاهش خطر بلایا در سال ۱۹۸۹ و پس از فراخوان مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) به منظور ترویج فرهنگ جهانی آگاهی از خطر و کاهش بلایا اعلام و در سال ۲۰۰۹  رسماً ۱۳ اکتبر به عنوان روز آگاهی از بلایای طبیعی تعیین شد.
این روز به منظور آگاه سازی مردم و جوامع در سراسر جهان که در معرض حوادث هستند، زنگ خطری برای کاهش تلفات ناشی از این بلایا است. امسال تمرکز روز جهانی کاهش خطر بلایا در مورد حاکمیت و مدیریت است. با مدیریت خوب می توان در برابر خطر بلایای طبیعی ایستاد و تعداد افراد آسیب دیده در اثر بلایا و خسارات اقتصادی را کاهش داد. امسال کووید ۱۹ و شرایط اضطراری آب و هوا به ما می گوید که نیاز به چشم اندازی روشن، برنامه ریزی منسجم و حمایت نهادهای دارای صلاحیت و توانمند داریم که بتوانند با توجه به شواهد علمی برای منافع عمومی عمل کنند. این امر مستلزم داشتن استراتژی های ملی و محلی برای کاهش خطر بلایا است که با توافق کشورهای عضو سازمان ملل متحد هنگام تصویب کاهش خطر بلایا در سال ۲۰۱۵، لازم الاجرا است.
.
یونسکو اعلام کرده که بلایا در سطح محلی بیشترین آسیب را ایجاد می‌کنند و باعث خسارات جانی، اجتماعی و اقتصادی می‌شود. بلایای ناگهانی سالانه میلیون ها نفر را آواره می کند؛ بلایایی که بسیاری از آنها در اثر تغییرات اقلیمی تشدید می شوند و تأثیر منفی بر سرمایه گذاری در توسعه پایدار و نتایج مطلوب دارد.
اگرچه از بین بردن کامل ریسک فاجعه غیرممکن است، اما کشورهایی که سیاست‌ها و چارچوب‌های قانونی منسجمی را طراحی می کنند خود را متناسب با هدف و اولویت های عملیاتی آماده می سازند، توانایی بیشتری در مدیریت ریسک فاجعه و در نتیجه کاهش تأثیر حوادث در هنگام وقوع دارند. با این حال، یک استراتژی موفق برای کاهش خطر بلایای طبیعی پیچیده است و به مکانیزم های هماهنگی موثر بین بخشی و سیاست ملی کلان نیاز دارد.
بررسی داده ها حاکی از این است که در اوایل تا اواسط قرن ۲۰، تلفات سالانه در اثر بلایا زیاد بود و اغلب به بیش از یک میلیون نفر در سال می رسید. در دهه های اخیر شاهد کاهش چشمگیر مرگ و میرها بوده ایم. در بیشتر سالها کمتر از ۲۰ هزار نفر در اثر بلایای طبیعی می میرند (در دهه اخیر، اغلب کمتر از ۱۰ هزار نفر است). حتی در سال های اوج و با رویدادهای زیاد، از اواسط دهه ۱۹۶۰ تعداد کشته ها از ۵۰۰ هزار نفر فراتر نرفته است.
خبر: روابط عمومی کارگروه امنیت غذایی
   1400/7/21 14:04     
  
تعداد بازدید :  17

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: