زنان غربی در حسرت خانه‌داری هستند
مصاحبه با مرضیه هاشمی، بانوی تازه مسلمان شده ی آمریکایی الاصل
مصاحبه با مرضیه هاشمی مجری شبکه Press TV

یکی از مصادیق فروپاشی اخلاقی نظام تمدنی غرب و در رأس آن ایالات متحده، مسئله ی ظلم و تبعیض نسبت به زنان است. رهبر انقلاب در این زمینه چنین فرمودند: «ما در مسئله ی زن، از غرب طلبکاریم؛ ما مدعی غربیم؛ آنها هستند که دارند به زن ظلم میکنند، زن را تحقیر میکنند، جایگاه زن را پائین می آورند؛ به اسم آزادی، به اسم اشتغال، به اسم مسئولیت دادن، آنها را مورد فشارهای روحی، روانی، عاطفی و اهانت شخصیتی و شأنی قرار می دهند؛ آنها باید جواب بدهند.
 
خانم ملانی فرانکلین بانویی آمریکایی الاصل است که بعد از اسلام آوردن او را با نام مرضیه هاشمی می شناسند، خبرنگار و مستندساز شبکه پرس تی وی است که تجربه ی زندگی در جامعه ی آمریکا را نیز داشته است. با وی درباره ی مشکلات زنان و تصویر سازی های دروغین از زنان در رسانه های غربی به گفت وگو نشستیم.

استخدام نمی کردند
  هم زمان با سال آخر دانشجویی بود که در شبکه، شروع به کار کردم. آن زمان آن ها از من راضی بودند، اما وقتی شروع کردم به مطالعه و مسلمان شدم، خودم از شبکه بیرون آمدم. البته بعد از اینکه مسلمان شدم، شبکه های دیگر هم من را استخدام نمی کردند. مستقیم نمی گفتند این مسئله به خاطر حجاب یا مسلمان بودن است. در آمریکا نسبت به کشورهای اروپایی، سیاست مدارانه تر رفتار می کنند. در بعضی از کشورهای اروپایی مستقیماً به افراد محجبه می گویند که او را استخدام نمی کنند یا نمی تواند درس بخواند، اما در آمریکا این طور نیستند. آمریکایی ها همین کار را انجام می دهند، اما اعلام نمی کنند.
بنابراین به بهانه های مختلف، من را استخدام نکردند. هنوز هم کسانی که در آمریکا در جایی استخدام هستند و کار می کنند، اگر محجبه باشند، تا حدودی می توانند پیشرفت کنند، ولی بعضی جاها اصلاً استخدامشان نمی کنند.
 
مادر بودن ممنوع
یک زن غربی حتماً باید کار کند و وقتی یک زن ازدواج می کند، نمی تواند بگوید می خواهم در خانه بنشینم. زن و شوهر، هر دو باید کار کنند. فقط هنگامی که زن باردار می شود، می تواند شش هفته مرخصی بگیرد. شما می دانید برای آن مادر و بچه ای که بعد از شش هفتگی باید فرد دیگری او را بزرگ کند، چه اتفاقی می افتد. این مادر همیشه دچار درگیری ذهنی است که هم باید کار کند و پول دربیاورد و هم به خاطر حس مادری، باید به فکر بچه اش باشد، ولی نمی تواند کاری بکند. این یعنی ظلم به این مادر. ارزش یک مادر در غرب در این حد است که با او مثل یک برده رفتار می شود. یک ماه و نیم مرخصی زایمان دارد، اما پس از آن باید به کارش برگردد

آرزو دارند خانه دار باشند
به این ترتیب، زنان اروپایی و آمریکایی وقتی به خانه برمی گردند، زیر بار هیچ مسئولیت مادرانه ای نمی روند، چون می گویند ما هم در خارج از منزل کار می کنیم. این یک واقعیت زندگی مادران آمریکایی است. هنگامی که به آمریکا می روم، با خیلی از زنان در ارتباط هستم. دو ماه پیش که به آمریکا برگشتم، خیلی از آن ها از زنان مسلمان تعریف می کردند و با حسرت می گفتند زن مسلمان لازم نیست کار کند و می تواند در خانه بماند. باور کنید آن ها آرزو دارند مثل زنان مسلمان در خانه باشند، ولی نمی توانند.


 
قبلاً این طور نبود
اگر به صد یا صدوپنجاه سال پیش برگردیم و به جامعه ی اروپا و آمریکا نگاه کنیم، متوجه می شویم که نوع پوشش و سبک زندگی زنان به طور آشکار تغییر کرده است. مثلاً آن زمان از لباس های گشاد و کلاه یا روسری استفاده می کردند، اما پوشش آن ها به تدریج عوض شده و به وضع موجود رسیده است. علت این موضوع هم دوری از دین است. دین آن ها کم رنگ و سکولاریسم بر زندگی شان حاکم شده است. دلیل دوم اندیشه ای است که در واقع صهیونیستی بوده و به جامعه ی آمریکا و اروپا رسیده است و آن سوءاستفاده از زنان برای رسیدن به مقاصد خود است.

 می دانند اما نمی توانند کاری کنند
 متأسفانه در ایران هم برخی از خانم ها این دیدگاه منفی را درباره ی خانه داری پذیرفته اند و به این سمت گرایش پیدا کرده اند. به این عده باید بگویم که در خود غرب، خیلی از زنان با اینکه در بیرون از خانه هستند و نقش مادری و بنیان خانواده را فراموش کرده اند، می دانند اشتباه می کنند، اما به دلیل فشارهایی که بر دوش شان هست، نمی توانند کاری کنند.
 
زنانی را در آمریکا می شناسم...
مفهوم حقوق بشر در غرب یک بازی است شما ببینید آن ها یا زنان خود چه می کنند متاسفانه یک عده در کشور های دیگر حرف های آن ها را باور می کنند زنانی را می شناسم که سی سال است در زندان های آمریکا، آن هم در سلول های انفرادی، زندگی می کنند و هیچ کس جرئت ندارد حرفی بزند. به نظر شما، آیا با این وجود، آن ها چیزی از حقوق بشر فهمیده اند؟
 اگرچه در حال حاضر بیشتر دوستان من از شیعیان آمریکایی هستند، ولی در میان همسایگان و مردم جامعه می بینیم که صبح تا شب درگیر هستند و چون موفقیت ازدواج در آنجا خیلی پایین است، بسیاری از افراد به راحتی طلاق می گیرند. به این ترتیب، بیشتر زنان به تنهایی زندگی می کنند و برای تأمین مخارج خود و فرزندی که گاهی پدرش معلوم نیست، کار می کنند.
 
تصویری زیبا یا واقعیتی زشت
از فیلم های سینمایی هالیوود تا سریال هایی که در شبکه های تلویزیونی پخش می شوند، همه یک هدف دارند و آن این است که زنان غربی به اوج همه چیز رسیده اند و دیگر بهتر از این نمی شود. زنان در این برنامه ها در اوج رفاه هستند و حتی همسرانشان به گونه ای روشن فکر نشان داده می شوند که با زنان خود خوشبخت هستند، درحالی که این با واقعیت خیلی فاصله دارد. مثلاً در همین فیلم «تک تیر انداز آمریکایی» می بینید که یک مرد قاتل به آن سر دنیا می رود، صدوچند نفر را می کشد و بعد به گونه ای نمایش داده می شود که به عنوان یک قهرمان ملی، با همسرش در اوج مدارا و مهربانی است و در نهایت به خاطر همسرش از کشتار دیگران دست برمی دارد. این یک دروغ است؛ چراکه اکثر مردان آمریکایی چنین رفتاری با همسرشان ندارند؛ چه برسد به یک آدم کش.
 در فیلم ها و شبکه های تلویزیونی آمریکا، وقتی تصویری از یک خانم شاغل نشان داده می شود، در جایگاه شغلی بالا قرار دارد، پشت میز می نشیند یا از مقامات ارشد سیاسی آمریکاست، درحالی که در واقع کارهایی که به بیشتر زنان سپرده می شود، کارهای عادی یا سطح پایین است. درصد زنانی که شغل های بالای سازمانی دارند، خیلی کم است. آمار رسمی خود دولت آمریکا نشان می دهد که به ازای هر دلاری که یک مرد آمریکایی درمی آورد، زن آمریکایی فقط ۶۷ سنت درآمد دارد. این آمار مربوط به زنان سفیدپوست است و تبعیض و ناعدالتی نسبت به زنان سیاه پوست و سرخ پوست به مراتب بدتر است. این وضعیت با تصویری که در رسانه های غربی از زن آمریکایی نشان داده می شود، خیلی فاصله دارد.
 
رسانه در ایران

به نظر بنده، رسانه های ما در این زمینه اصلاً نتوانسته اند خوب عمل کنند. با اینکه خودم در این رسانه ها فعالیت می کنم، اما باید بگویم چهره ای که ما از زن نشان می دهیم، درست نیست. ما در ایران اداره ها و سازمان هایی داریم که در آن ها، محل اشتغال زن ها از مردها جداست. این موضوع در غرب خیلی بد جلوه داده می شود، ولی من به عنوان یک زن در این مکان ها آرامش بیشتری دارم. این در حالی است که متأسفانه نمی توانیم این مسئله و این سبک زندگی و کاری را در رسانه هایمان به خوبی به تصویر بکشیم.
باید بدانیم که رسانه های ما و تصویری که از زن نشان می دهند، الگوی خیلی از زنان مسلمان در ایران، لبنان، عراق و... است. وقتی که در سریال های ما، در اکثر خانواده ها دعوا و درگیری است، مخاطبان با مشکل مواجه می شوند و فرهنگی منفی در جامعه رواج پیدا می کند. پیام های بازرگانی هم به همین نحو هستند. در این پیام ها به گونه ای نشان داده می شود که زنان موفق نمی توانند چادری باشند و مردان موفق هم نباید ریش داشته باشد. بچه هایی نشان داده می شوند که گویی از نروژ یا دانمارک آمده اند و آشپزخانه ها هم حداقل پانزده متر است. این ها همگی مثال هایی از رسانه های ما هستند. باید در جای جای برنامه ها و محتوای رسانه ای، به مخاطبانمان که زنان و مادران مسلمان هستند، توجه بیشتری کنیم.
  
راههای برون رفت از مشکلات
به نظرم ما می بایست در گام اول، صحبت های امام خامنه ای را از تابلوهای تبلیغاتی به عرصه ی عمل وارد کنیم تا بتوانیم آن انقلاب لازم را در رسانه های اسلامی به وجود بیاوریم. در گام بعدی، باید از افراد دلسوز و آن هایی که به دنبال حق هستند، استفاده کنیم. باید باجرئت به سراغ ریشه ی اصلی مشکلات برویم تا بتوانیم در عمل، اثرگذار باشیم.
 

   1394/1/29 09:40     
  
تعداد بازدید :  580

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: