اشعار مذهبی جهت استفاده مداحان اهل بیت
اشعار مذهبی جهت استفاده مداحان اهل بیت
اشعار مذهبی جهت استفاده مداحان اهل بیت
معاونت فرهنگی دانشگاه جهت استفاده مداحان و ذاکرین اهل بیت و همچنین علاقه مندان به اشعار مذهبی اشعار و کلیپ زیر را در سایت معاونت فرهنگی قرار داده است



بسم الله الرحمن الرحیم
رباعی
   یا فاطمه  ای  منشا خیر وبرکات     مهر تو بود قبولی صوم و صلاه
   فرمود نبی   خدا  گناهش بخشد       هرکس که برای تو فرستد صلاه
مدح(شعر سازگار)
 
              سلام   ای   ذکر  خاص   حق ثنایت           درود  ای   گفته   احمد  من فدایت
              تو  فرقانی  تو   یاسینی   تو   طاها              تو زهرایی،  توزهرایی،  توزهرا
               تو   حبل    محکم       حبل المتینی             امید        رحمت      للعالمینی
              تو    بسم الله      سماواتت    کتابند             تو   خورشیدی   و عالم   آفتابند
              جنان   یک سبزه  از دامان    باغت             جهان یک شعله   از نور چراغت
              ملک    موج   لطیفی   از   نگاهت             فلک   گردی حقیر از خاک راهت
             حیات   عشق   از    خون   حسینت              بلندی     خاک  بوس     زینبینت
              شرافت     مستمند    صبح   خیزت             حیا     تصویری   از  ظل کنیزت
 نیایش       سائل      بیت     گلینت              دعا  در سجده  بر خاک  جبینت
             مزار مخفی ات   مخفی است  در دل             سبک  مغزان تو را جویند در گل
              کرامت     خشتی   از   قصر بلندت             سخاوت   تا    قیامت   مستمندت
              امامان         آبرومند        جلالت              امیرالمومنین       محو    کمالت
              پیمبر    عاشق    راز   و    نیازت               خدا فخریه   دارد   بر   نمازت
              ضمیر    خلق ،     در    آیینه   تو              بهشت   قرب احمد   سینه  ی تو
              فلک در سیر خود کشتی، تو نوحی              ملک  با آن لطیفی تن ، تو روحی
             مکان   عبد ذلیلی    در  ره   توست               زمان  مرهون  عمر کوته توست
             همه   دشت   و  کویرند  و تو گلشن              همه   شام سیه   تو  صبح  روشن
             همه   تاریکی اند   و   تو   چراغی               همه  سوز  درونند  و  تو  داغی
              تو   نور   و  قلب   احمد   خانه تو               تو   شمع  و  انبیا   پروانه ی  تو
              همه   جسم    ضعیفند   وتو  جانی              همه   قطره    تو   بحر   بیکرانی
              تو   دریا  کشی ات    دلهای  آگاه                تو  کوثر   ساقی    فیضت   یدالله
             ملک   یا حور   یا آدم   چه  هستی                خدا  داند     خدا  داند   که هستی
              جهان از راز ها بس پرده انداخت                 سر مویی تو را  نشناخت نشناخت
             تو  سرّ       ناشناس      انبیایی                  تو آن   عبدی  که سر  تا  پا خدایی
             تو استاد وجهان  دانشگه  توست                  تو  قران  و  علی  بسم الله   توست
             الا ای    مام    باب      آفرینش                 همه     ذریه ات    ارباب     بینش
             تو چونان دختی  ای دادار  منظر                 که   باب   خلقتت   فرموده   مادر
             تمام    آفرینش     پای     بستت                 پیمبر   خم شد   و   بوسید    دستت
             تو  ابر   و   انبیا   باران فیضت                بهشت   از    آبرو   داران   فیضت
             ولایت   نوری  از شمع وجودت                 محبتت    تشنه ای   در بحر جودت
             خدا  را  طلعتت   آیینه ی    رو                نبی   را    روح    مابین   دو   پهلو
             گنهکاران چو رو در محشرآرند                همه   چشم    شفاعت   بر   تو دارند
             به جز باب عنایاتت دری  نیست                 تو گر نائی به محشر محشری نیست
             اگر  گیرد کسی   از  خلق دستی               تو   هستی   و  تو  هستی  وتوهستی
             به محشر ناقه ات  چون پا گذارد                برات    عفو   از   هر   سو   ببارد
             عقوبت   در   نگاهت    سایبانی               شفاعت   ناقه ات     را      ساربانی
             همه  حوران  به استقبال  خیزند                برات    عفو     پیش   پات    ریزند
              شود تا نازنین قلب تو  خورسند                 ببخشند    و   ببخشند    و   ببخشند
              زمحشر بر فراز چرخ  گردون                 ندا      خیزد    که   أین  الفاطمیون
               چنان گردد که از فرمان   دادار              بگردد     عفو      دنبال    گنهکار
              بپویند  و،  بپو یند   و،   بپویند              بگردند    و     گنهکاری     نجویند
              بهشت  خویش  را  تا در گشاید              خدا   را خود   شفیعی   چون تو باید
              تو  سر تا  پا بهشت  مصطفایی                تو     جانان    علی      مرتضایی
              سرایت  جنت،  ای  خاکم بدیده               بهشت    و شعله ی   آتش   که دیده
              که  دیده  باغ  جنت   برفروزد                که    دیده   حور   در  آتش بسوزد
              چه نیکو با تو همدردی نمودند               که   با    آتش    در   بیتت   گشودند
              عدو حق ذوی القربی ادا کرد                  ز قران  قل هو الّه    را   جدا  کرد
              امیر المومنان جان داده آن روز              که  پشت   در زدی  فریاد   جانسوز
              چو مولا یافت پهلوی تو خستند                 بگفتا    آه      رکنم    را  شکستند
              در اینجا بسته نطق (میثم) تواست            سخن کوچک تر از شرح غم تواست
 
توسل (شعر از آقای موید)
             گر نگاهی  به ما  کند  زهرا(س)       دردها   را   دوا  کند  زهرا(س)
             به دل  و  جان  ما  صفا   بخشد        گر  نگاهی  به ما  کند زهرا (س)
             کم  مخواه  از  عطای  بسیارش         هرچه خواهی عطا کند زهرا(س)
            نه عجب گر   به شأن  او  گویند          خاک   را  کیمیا  کند  زهرا(س)
            این    مقام    کنیز    او    باشد         تا دگر   خود  چها  کند زهرا(س)
            از   کمال    عبادت   و  طاعت         حکم  بر  ماسوی  کند  زهرا(س)
            چهره    پوشد   ز  مرد     نابینا         تا به  این حد  حیا  کند زهرا(س)
           همچنان      کز   برای   همسایه         نیمه  شبها   دعا  کند   زهرا(س)
           چه   شود با  دعای  خود  ا ز  ما        ذات  حق  را رضا کند زهرا(س)
            روز محشر که از شفاعت خویش       حشر  دیگر به پا  کند   زهرا(س)
           همچو  مرغی  که   دانه   برچیند        دوستان  را  جدا  کند   زهرا(س)
           در طرفداری   از  خدا  و رسول        به  علی    اقتدا   کند   زهرا(س)
           جان  خود  را  و محسن  خود را        در  ره   دین   فدا   کند زهرا(س)
           چون  بگیرد  قماط   اصغر(ع) را       حشر  را   کربلا   کند زهرا (س)
 
  
                                                                                                                      مرثیه(سازگار)
            
پیغمبری که یک عمر غمخوار امتش بود
ای  خاک  بر  سر من مردم  شدند  دشمن 
زهرا که بر نمازش حق افتخار میکرد  
جان  داد  مخفیانه     تشیع     شد   شبانه 
با هیچ کس  نمیگفت  ازدرد خویش  اما  
تا وقت مرگ پنهان کرد از علی غمش را        
غمهای  آن   شهیده   نا   گفته  ماند اما       
 با   آنکه   مخفیانه  تشیع   شد    شبانه 
آن پای تا به سر نور رو میگرفت از کور
شب برسرمزارش مولا چو شمع میسوخت
کوه گناه میثم درسیل اشک گم شد
بی   حرمتی   به   زهرا   اجر  نبوتش  بود 
با بانوئی  که قران درس محبتش بود
بی حرمتی امت اجر عبادتش بود
بیت  الولایه  او   دارالشهادتش  بود
دیوار و در کتاب ذکر مصیبتش بود
بعد از شهادتش هم دستش به صورتش بود
تشیع پیکر اوفریاد غربتش بود
لبخند زد به تابوت این درس عصمتش بود
نیلی چرا زسیلی خورشید طلعتش بود
روز آفتاب سوزان زوّار تربتش بود
آلوده بود و زین در امیّد رحمتش بود
 
 
نوحه
 
به عرش خدا قائمه فاطمه/به لبهای ما زمزمه فاطمه
به لطف و کرم خاتمه فاطمه/اُمید دل ما همه فاطمه
اُمید دل ما همه فاطمه...
گرفتم ز مهر شما رنگ و بو/به من داده حُب ّ شما آبرو
گدای تو گشتن مرا افتخار/فدای تو گشتن مرا آرزو
اُمید دل ما همه فاطمه...
تو بر ما چراغ هدایت شدی/تجلّی جود و عنایت شدی
به پهلوی بشکسته با قدّ خم/فدایی ّ راه ولایت شدی
اُمید دل ما همه فاطمه...
به قربان آن خوبی و پاکی ات/به قربان آن روح افلاکی ات
به قربان آن صورت نیلی ات/به قربان آن چادر خاکی ات
اُمید دل ما همه فاطمه...
شنیدم تو را بی بهانه زدند/ز جور و ستم ظالمانه زدند
شنیدم که در پیش چشم علی/به بازوی تو تازیانه زدند
اُمید دل ما همه فاطمه...
همانجا شروع گشته راه بلا/همان در مدینه همان کوچه ها
حسینت همانجا جدا شد سرش/امان از حسین و غم کربلا
اَمیری حسینٌ وَ نعم 
 

   1393/10/24 14:28     
  
تعداد بازدید :  870

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: