متن مسابقه روز سیزدهم ماه مبارک رمضان
متن مسابقه روز سیزدهم ماه مبارک رمضان
روز سیزدهم
متن مربوط به سوال 1
معجزه دریایی که در قرآن به آن اشاره شده


 
اقیانوس شناسان به تازگی کشف کرده اند که وقتی دو دریا به هم می رسند با یکدیگر ترکیب نمی شوند ؛ چرا که آب دو دریای همسایه به دلیل وجود نیروی کشش سطحی ترکیب نمی شوند.
آب دریاهای مختلف غلظت های متفاوتی با هم دارند و کشش سطحی ایجاد می کنند گویی که دیواره نازکی بین آن دو برپا شده است.
گلف استریم، و رودهای عظیم دریایی!
اگر تعجب نکنید در سراسر اقیانوس های جهان رودهای عظیمی در حرکت است که یکی از نیرومندترین آنها" گلف استریم" نام دارد. این رود عظیم از سواحل آمریکای مرکزی حرکت می‌کند و سراسر اقیانوس اطلس را می‌پیماید و به سواحل اروپای شمالی می‌رسد.
این آبها که از مناطق نزدیک به خط استوا حرکت می‌کنند گرم هستند، و حتی رنگ آنها گاه با رنگ آبهای مجاور متفاوت است، و عجیب اینکه عرض همین رود عظیم دریایی (گلف استریم) در حدود 150 کیلومتر، و عمق آن چند صد متر می‌باشد! سرعت آن در بعضی از مناطق به قدری است که در یک روز 160 کیلومتر راه را طی می‌کند. تفاوت درجه حرارت این آبها با آبهای مجاور در حدود 10 تا 15 درجه است، و لذا حاشیه غربی آن را دیوار سرد می‌نامند.
در سوره الرحمن آیات 19- 20- 21- 22 به این موضوع اشاره شده است:
« مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ (19) بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیان(20)  فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (21) یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّۆْلُۆُ وَ الْمَرْجانُ (22) »
 دو دریا را به گونه ای روان کرد که با هم برخورد کنند(19) اما میان آن دو حد فاصلی است که به هم تجاوز نمی کنند.(20) پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟(21) از آن دو، مروارید و مرجان خارج می‌شود.(22)
این آیه یکی دیگر از مظاهر شگفت‌انگیز قدرت پروردگار را در جهان آفرینش ترسیم می‌کند که چگونه یک حجاب نامرئی، و حائل ناپیدا در میان دریای شور و شیرین قرار می‌گیرد و اجازه نمی‌دهد آنها با هم آمیخته شوند..
 " گلف استریم" بادهای گرمی به وجود می‌آورد، و مقدار قابل توجهی از حرارت خود را به طرف کشورهای شمالی قاره اروپا می‌برد، و هوای آن کشورها را بسیار مطبوع می‌کند، و شاید اگر این جریان نبود زندگی در آن کشورها بسیار سخت و طاقت فرسا بود.
باز تکرار می‌کنیم" گلف استریم" یکی از این رودهاست، و در آبهای پنج قاره جهان نظیر این جریان دریایی فراوان است و عامل اصلی آن تفاوت حرارت منطقه استوایی زمین و مناطق قطبی است که این حرکت را در آب دریاها به وجود می‌آورد.
این موضوع را با یک تجربه ساده می‌توان دریافت: اگر ظرف بزرگ آبی داشته باشیم در یک طرف آن قطعه یخی قرار دهیم، و در طرف دیگر قطعه آهن داغی، و روی سطح آب کمی کاه بریزیم، می‌بینیم جریانی در سطح این آب پیدا می‌شود و آبها آهسته از آن منطقه گرم به سوی منطقه سرد حرکت می‌کنند، عین این ماجرا در کل دریاهای جهان روی می‌دهد، و سرچشمه پیدایش این رودهای دریایی است.
این حجاب نامرئی همان" تفاوت درجه غلظت آب شور و شیرین" و به اصطلاح تفاوت" وزن مخصوص" آنها است که سبب می‌شود تا مدت مدیدی به هم نیامیزند
عجب اینکه این رودهای عظیم دریایی با آبهای اطراف خود کمتر آمیخته می‌شوند و هزاران کیلومتر راه را به همان صورت می‌پیمایند و مصداق" مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ" را به وجود می‌آورند!
از آن جالب تر اینکه در محل برخورد این آبهای گرم با آبهای سرد مجاور، پدیده‌ای رخ می‌دهد که برای انسان بسیار پر سود است، زیرا در محل تقاطع این آبهای گرم و سرد یک نوع حالت بی حسی یا مرگ دسته جمعی برای حیوانات ذره‌بینی که در میان آب معلق هستند به وجود می‌آید، و از این راه ماده غذایی فراوان و بی حساب جمع می‌شود که سبب جلب دسته‌های بزرگ ماهیان می‌گردد، و به این ترتیب این منطقه یکی از بهترین مناطق صید ماهی در کره زمین است .(دائرة المعارف" فرهنگنامه" جلد 12 صفحه 1228 و نشریه" بندر و دریا شماره 4 صفحه 100 به نقل از: تفسیر نمونه، ج23، ص: 131)
البته امروز ما این را می‌دانیم که این حجاب نامرئی همان" تفاوت درجه غلظت آب شور و شیرین" و به اصطلاح تفاوت" وزن مخصوص" آنها است که سبب می‌شود تا مدت مدیدی به هم نیامیزند.
گرچه جمعی از مفسران برای پیدا کردن چنین دو دریایی در روی کره زمین به زحمت افتاده‌اند که در کجا دریای آب شیرین در کنار آب شور قرار گرفته و مخلوط نمی‌شود، ولی این مشکل نیز برای ما حل شده است، زیرا می‌دانیم تمام رودخانه‌های عظیم آب شیرین که به دریاها می‌ریزند در کنار ساحل، دریایی از آب شیرین تشکیل می‌دهند و آبهای شور را به عقب می‌رانند و تا مدت زیادی این وضع ادامه دارد، و به خاطر تفاوت درجه غلظت آنها از آمیخته شدن با یکدیگر ابا دارند، و هر یک به دیگری" حجرا مهجورا" می‌گوید!
جالب اینکه بر اثر جزر و مد آب دریاها که در شبانه روز دو مرتبه بر اثر جاذبه ماه صورت می‌گیرد سطح آب دریا به مقدار زیادی بالا و پائین می‌رود، این آبهای شیرین که دریایی را تشکیل داده‌اند در مصب همان رودخانه‌ها و نقاط اطراف آن در خشکی پیش می‌روند و انسانها از زمانهای قدیم از این موضوع استفاده کرده، نهرهای زیادی در این گونه مناطق دریا کنده‌اند و زمین های فراوانی را زیر کشت درختان برده‌اند که وسیله آبیاری آنها همین آب شیرین است که به وسیله جزر و مد بر مناطق وسیع گسترش می‌یابد.(تفسیر نمونه، ج15، ص 123(
می‌دانیم تمام رودخانه‌های عظیم آب شیرین که به دریاها می‌ریزند در کنار ساحل، دریایی از آب شیرین تشکیل می‌دهند و آبهای شور را به عقب می‌رانند و تا مدت زیادی این وضع ادامه دارد، و به خاطر تفاوت درجه غلظت آنها از آمیخته شدن با یکدیگر ابا دارند، و هر یک به دیگری" حجرا مهجورا" می‌گوید!



متن مربوط به سوال 2
فرزند دنیا و یا فرزند آخرت هستیم ؟


آنچه در کلام امام(علیه السلام) در شناخت حقیقت دنیا بیشتر منعکس شده است جنبه فنای دنیا و زودگذر بودن آن است. فانی بودن دنیا به معنای فانی بودن کل دنیا و فانی بودن تمام نمادهای آن است. خوشی و غم دنیا پایدار نیست و از این‏رو، قابل اتکا نیست، برخلاف آخرت که چون جاوید و پایدار است، هم غم و هم شادمانی آن قابل توجه و دقت .

قرآن مجید درآیات خود ، دنیا را بازیچه و سرگرمی می داند ، هرچند که انسان ها به فخرفروشی به یکدیگر بپردازند و زیادی مال و فرزندان را  مایه بزرگی و برتری خود بدانند . سپس با مثالی حقیقت دنیا را برای مخاطب خود آشکار می سازد.


دنیا در لسان قرآن کریم !
 
در قرآن کریم ، به دنیا چهار لقب داده شده است مَتَاعُ الدُّنْیَا قَلِیلٌ ؛ دنیا قلیل و اندک است .(النساء/77)
در آیه دیگر می گوید كه دنیا عرض است. عرض یعنی عارضی است ، ماندگار و پایدار نیست ، مثل عطر  می پرد و نمی ماند .
در جای دیگر می گوید دنیا : «زَهْرَةَ الْحَیَاةِ الدُّنیَا» (طه/131). زهرة یعنی غنچه ، به این معنا که برای هیچ کسی تبدیل به یک گل خوش آب و رنگی که هیچ عیب و ایرادی نداشته باشد نمی شود. درجای دیگر به دنیا لقب عاجله داده شده ، به این معنا که زود گذر است.
 
زندگی دنیا از دیدگاه قرآن


 
« اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ ? کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطَامًا ? وَفِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ ? وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ؛بدانید که زندگی دنیا فقط بازی و سرگرمی و آرایش و فخرفروشیتان به یکدیگر، و افزون خواهی در اموال و اولاد است، مانند بارانی است که محصولش کشاورزان را به شگفتی آورد، سپس پژمرده شود و آن را زرد بینی،  سپس ریز ریز و خاشاک شود!! [که برای دنیاپرستان بی ایمان] در آخرت عذاب سختی است و [برای مؤمنان که دنیای خود را در راه اطاعت حق و خدمت به خلق به کار گرفتند] از سوی خدا آمرزش و خشنودی است، و زندگی دنیا جز کالای فریبنده نیست.»(سوره ی حدید، آیه 20(
قرآن مجید در این آیه دنیا را بازیچه و سرگرمی می داند ، هرچند که انسان ها به فخرفروشی به یکدیگر بپردازند و زیادی مال و فرزندان را مایه بزرگی و برتری خود بدانند. سپس با مثالی حقیقت دنیا را برای مخاطب خود آشکار می سازد.
زمین خشک را دیده اید که با رسیدن بهار و بارش باران بارور شده و مخازن خود را بیرون می ریزد. برگ نو بر درختان می روید و گل های تازه از زمین سر بر می دارد بطوری که چشم بیننده را خیره می کند. اما این زیبایی و سرسبزی دیری نمی پاید. با پایان فصل تابستان و وزش اولین باد پاییزی برگ ها رو به زردی می روند و گلها پژمرده و پلاسیده می شوند و  کشاورزان و باغ داران اگر در مدت سبزی زمین توشه ی خود را از آن برگرفته باشند می توانند زمستان را بگذرانند ولی اگر به دیدن زیبایی زمین و دلربایی بهار سرگرم شده و به بازی (یعنی بیهوده گری) اوقات بگذرانند باید منتظر عواقب خطرناک آن در آینده ای که بسیار نزدیک خواهد بود باشند.
پروردگار حکیم با آوردن این مثال فریبندگی سراب دنیا را برای ما عینی می کند. حال انتخاب با ماست که در بهار زندگی خود در راه اطاعت حق گام برداریم و شامل مغفرت و رضوان الهی شویم یا اینکه به تفاخر و تکاثر بنشینیم و عذاب شدید آخرت را بهره ی خود سازیم.
امیرالمؤمین علی ابن ابی طالب علیه السلام می فرمایند: « سود برنده در بازار دنیا آن کسی است که دنیای حاضر را به آخرتی که به دنبال می آید ، بفروشد.» (نقل از کتاب شریف «غررالحکم و درر الکلم» تألیف قاضی ناصح الدبن تمیمی آمدی)
دنیای حلال و دنیای حرام. آنچه همواره رهزن آخرت است دنیای حرام است و سوق دهنده به سوی آخرت دنیای حلال می‏باشد. بنابراین، دنیای حلال به معنای نعمتها و لذتهای مشروع، بستری برای دینداری و آخرت‏گرایی است و دنیای حرام انحراف از دین و قربانی کردن سعادت اخروی به قیمت لذتهای حرام می‏باشد.



دنیا و آخرت در تقابل یکدیگر

 
از جمله مفاهیمی که در فرهنگ اسلامی مورد تأکید قرار می‏گیرد ایجاد نوعی تقابل میان دنیا و آخرت و تقدم آخرت بر دنیا و فدا کردن رفاه فانی به قیمت دستیابی به آرامش جاودانه است.
در نگاه امام (علیه السلام) هرگز نمی‏توان بدون توجه به تعارض و تقابل دنیا و آخرت اقدام به تعامل با آن دو کرد، چرا که گزینش هر یک به معنای دست برداشتن از دیگری است.
هیچگاه نمی‏توان به شناختی حقیقی از دنیا بدون شناخت آخرت نایل شد. چه بسیار کسانی که به واسطه عدم اعتقاد به آخرت در صدد آگاهی از آن بر نیامدند و تلاش آنها برای فهم عمیق از دنیا با شک جدی مواجه شد و از این‏رو، همواره یا به مقتضای واقعی دنیا عمل نکردند یا به طور ناقص و غیرقابل قبول، اقدام به این کار نمودند.
اصل تربیتی آخرت‏گرایی ـ دنیا گریزی ما را در مدار یک حرکت پیش‏رونده‏ای قرار می‏دهد که امکان تعالی در آن محدود به نهایتی نیست. تربیت و هدایت دینی بدون توجه به این اصل بنیادین امکان‏پذیر نیست، امری که از دیدگاه قرآن نیز حضوری فعال در جریان هدایت انسان دارد.


فرزند آخرت و یا فرزند دنیاییم؟

 
« فَکُونُوا مِنْ أَبناءِ الآخِرَة، وَ لاتَکُونُوا مِنْ أبْناءِ الدُّنْیَا؛ بکوشید از فرزندان آخرت باشید و نه دنیا.»  (نهج‏البلاغه صبحی صالح، خطبه 42 و خطبه 203(
« اِنَّ الدُّنْیا وَ الاخِرَةِ عَدُوّانِ مُتَفاوتانِ وَ سَبِیلانِ مُخْتَلِفَانِ؛ فَمَنْ اَحَبَّ الدُّنْیا وَ تَوَلاَّها أَبْغَضَ الآخِرَةَ وَ عَادَاهَا، وَ هُمَا بِمَنْزِلَةِ الْمَشْرِقِ وَ المَغْرِبِ، وَ مَاشٍ بَیْنَهُمَا، کُلَّمَا قَرْبَ مِنْ وَاحِدٍ بَعُدَ مِنْ الآخَرِ، وَ هُما بَعْدُ ضَرَّتَانِ؛ دنیا و آخرت دو دشمن متفاوت و دو راه جدای از یکدیگرند. پس کسی که دنیا را دوست داشته باشد و بر آن عشق ورزد از آخرت نفرت دارد و با آن دشمن است. آن دو بمنزله مشرق و مغرب‏اند و رهرو به سوی هر کدام، به هر اندازه که به یکی نزدیک شود از دیگری دور خواهد شد و آن دو همواره به زیان یکدیگرند». (همان، حکمت103(
« فَعَلَیْکُمْ بِالْجِدِّ وَ الاِجْتِهَادِ وَ التَأهُبِ وَ الاِْسْتِعْدَادِ وَ التَزَوُّدِ فِی مَنْزِلِ الزَّادِ وَ لاتَغُرَّنَکُم الحَیَاةُ الدُّنیَا؛ بر شما باد به تلاش و کوشش، آمادگی و آماده شدن و جمع‏ آوری زاد و توشه در دوران زندگی و دنیا شما را مغرور نسازد.»  (همان، خطبه 230(
قال علی(علیه السلام: « مَرَارَةُ الدُّنْیَا حَلاوَةُ الآخِرَةِ وَ حَلاَوَةُ الدُّنْیا مَرَارَةُ الآخِرَةِ؛ تلخکامی دنیا، شیرینی آخرت و شیرینی دنیا تلخی آخرت است. » (همان، حکمت 251 و همچنین خطبه 157( 
نتیجه گیری :

آنچه در کلام امام(علیه السلام) در شناخت حقیقت دنیا بیشتر منعکس شده است جنبه فنای دنیا و زودگذر بودن آن است. فانی بودن دنیا به معنای فانی بودن کل دنیا و فانی بودن تمام نمادهای آن است. خوشی و غم دنیا پایدار نیست و از این‏رو، قابل اتکا نیست، برخلاف آخرت که چون جاوید و پایدار است، هم غم و هم شادمانی آن قابل توجه و دقت .
   1393/5/1 09:29     
  
تعداد بازدید :  399

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: