متن مسابقه روز دوازدهم ماه مبارک رمضان
متن مسابقه روز دوازدهم ماه مبارک رمضان
 
روز دوازدهم
متن مربوط به سوال 1
ترس از خدا میوه علم است
راز اندوه جبرئیل

امام صادق علیه السّلام فرمود: روزى جبرئیل محزون و اندوهگین بر پیامبر (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم) نازل شد، پیامبر (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم)  پرسید: چرا تو را حزین مى‏بینم؟
عرض كرد چرا نباشم؟ در صورتى كه امروز «منافیخ» دوزخ نهاده شد، پرسید: منافیخ چیست؟ عرضه داشت: آتش دوزخ است كه خدا دستور داده بود  تا  هزار سال در آن دمیدند، تا سرخ شد، و هزار سال دیگر دمیدند تا سفید شد و هزار سال دیگر دمیدند تا سیاه شد و اینك آتش دوزخ سیاه و تاریك است، اى پیامبر خدا (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم) اگر حلقه‏اى از آن كه طولش هفتاد ذراع است، بر سر كوهها نهاده شود، از حرارت آن ذوب مى‏شوند و اگر قطره‏اى از آبهاى «زقوم» و «ضریع» دوزخ در آبهاى جهان بریزند، همه اهل آن از بوى تعفّنش بمیرند؟! در این موقع هم پیامبر اكرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم) و هم جبرئیل گریان شدند، خداوند به آن دو وحى كرد كه: شما را از گناه كردن ایمن نمودم، كه مستحقّ آتش نشوید، و لیكن همواره از من ترسناك باشید.

آیاتى كه در باره خوف از خدا در قرآن آمده، بسیار است، مانند:
وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ «آل عمران 170»: از من بترسید، اگر مؤمن هستید.
و: فَإِیَّایَ فَارْهَبُونِ «نحل 54-53» «پس از من بترسید».  و نیز در باره قومى مى‏فرماید:
یَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ «نحل 53»: از خدا كه فوق همه آنهاست مى‏ترسند.
و: وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ «الرحمن 47»: و براى كسى كه از مقام خدایش بترسد، دو بهشت خواهد بود.
و: وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‏  فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِیَ الْمَأْوى‏ «نازعات 42-40»: و اما كسى كه از پروردگارش بترسد و نفس را از هوا و هوس باز دارد، پس بهشت جایگاه اوست.
و: إِنَّما یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ.
 ترس از خدا براى علما است و بس.
ترس از خدا میوه علم است و كسى كه از خدا نترسد، علم ندارد، و ترس چراغ نفس است و به وسیله آن از تاریكى‏هایش بیرون مى‏آید.
ترس صرفا از آن كسى نیست كه اشك از چشمش روان است، و این معنا خوفى كاذب به حساب مى‏آید، بلكه شخص ترسان كسى است كه كارهایى را كه مؤاخذه و عذاب دارد ترك كند، و اگر مردم از دوزخ مى‏ترسیدند، چنان كه از فقر مى‏ترسند، از آن ایمن مى‏شدند، و گرد گناه نمى‏رفتند.
دل مؤمن تا هنگامى كه از پل صراط نگذشته آرام نمى‏گیرد، و هر كس در دنیا از خدا خوف داشته باشد؛ در آخرت، در امان خواهد بود. چنان كه خداوند مى‏فرماید: سوگند به عزّتم، براى هیچ بنده‏اى دو ترس و دو ایمنى قرار نمى‏دهم؛ پس كسى كه در دنیا از من بترسد، در آخرت به او ایمنى مى‏دهم، و هر كسى در دنیا از من نترسد، در آخرت او را مى‏ترسانم، پس كسى كه ترس داشته باشد، در تمام ساعات انتظار عقوبت دارد.
و ترس از دلى رخت برنمى‏بندد، مگر اینكه كاخ ایمانش ویران باشد، و مراقبت دائمى از نفس، در پنهان و آشكار، خوف خدا را در دل ایجاد مى‏نماید و از نشانه‏هایش، كوتاهى آرزوها و جدیّت در كار و داشتن ورع و پرهیزكارى است.
مردى از پیامبر خدا (صلّى اللَّه علیه و آله و سلم) پرسید: معناى آیه:
وَ الَّذِینَ یُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى‏ رَبِّهِمْ راجِعُونَ «مومنون 60»: و كسانى كه كارهایى انجام می‏دهند و دلهاشان ترسان است، آنان به سوى خدا بازمی‏گردند.
یا به معناى این است كه شخص زنا و دزدى می‏كند و شراب میخورد و سپس ترسان است؟
فرمود: نه، بلكه انسان روزه مى‏گیرد و نماز مى‏خواند و صدقه می‏دهد و در عین حال از خدا میترسد كه مبادا عباداتش قبول نشود.
و هر گاه خوف خدا در دلى جاى گیرد، هوا و هوس و زمینه شهوت و علاقه به دنیا در او نابود مى‏گردد، و آثار حزن و اندوه در صورتش آشكار می ‏شود.




راه نجات خود و خانواده از عذاب آخرت
توضیحات مربوط به سوال دوم
 
قرآن کریم می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلیکُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَیْها مَلائِکَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ ما يۆْمَرُونَ»
 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خود و خانواده خویش را از آتشی که هیزم آن مردم و سنگ‌ها هستند نگه دارید، فرشتگانی درشت گفتار و سخت‌گیر بر آن آتش موکلند، هر چه خدا بگوید نافرمانی نمی‌ کنند و همان می‌کنند که به آن مامور شده‌اند» (تحریم/ آیه6ا)
این آیه به نگهداشت و حفظ خود و خانواده از اموری که موجبات انحراف می‌شود، امر می‌کند. لذا نیازمند ایمانی واقعی است. ایمان؛ همچون گوهر گران‌بهایی است که باید در حفظ و نگهداری‌اش از آتش جهنم کوشید.
نگهداشتن خود و خانواده خویش از سقوط در آتش بدین معنی است كه انسان خودسازى كند و خود را به ادب و اخلاق اسلامى آراسته سازد و آن‌گاه خانواده خود را به آراستگى به ارزش‌‏ها تشویق و از گناه و زشتى بازدارد و بداند كه این كارى است واجب و مسئولیت، سنگینی است.

تضمین سلامت اعتقادی افراد خانواده
با توجه به اینکه نگهداشت و حفظ خود و خانواده از انحرافات لازم است. امّا روز به روز شبهاتی از اقصی نقاط جهان، به وسیله رسانه‌های مختلف منتشر می‌شوند که احیانا در دل خود و یا خانواده تاثیرگذارند به طوری که زمینه انحراف از مسیر الهی می‌شود ولی چگونه خود و افراد خانواده را در برابر شبهات روز بیمه کنیم؟
امام صادق(علیه‌السّلام) می‌فرماید: «بادَرُوا أَولَادَکُم بِالحَدیثِ قَبلَ أَن یَسبِقَکُم إِلیهِمُ المُرجِئَة. احادیث ما را به فرزندانتان بیاموزید قبل از آن‌که منحرفینی که همیشه انحراف ایجاد می‌کنند، از شما پیشی بگیرند.»
اگر ظرف دل فرزند را از معارف صحیح پر کرده باشیم، دیگر این فرزند شبهه‌پذیر نخواهد شد. علت پذیرش شبهات، تاریکی‌های معرفتی او است؛ شک و شبهه در جهل ریشه دارد؛ جهل، تاریکی است و معرفت روشنایی است؛ در روشنایی شک و شبهه ایجاد نمی‌شود؛ گل که به زیبایی مشهود است، برای این است که شما به واسطه نور، رنگ و جمال آن را تشخیص می‌دهید. اگر تاریک باشد، ممکن است برای شما تردید پیدا شود که این چیست؟ آیا سنگ است یا چیز دیگری است؟
تردید برای شما آزار دهنده می‌شود. وقتی چراغ روشن شد، همه تردیدها از بین می‌روند. امّا شبهه‌ها در دل‌ها و ذهن‌های ضعیف جا می‌گیرد. اگر دل، با معرفت همراه شد اصلا شبهه در آن، جا نمی‌گیرد و وقتی که شبهه جا نگرفت، لغزش ایجاد نمی‌شود؛ از این رو ما باید خود و فرزندانمان را در دینداری چنان تربیت کنیم که هیچ‌گونه شبهه‌ای در آن‌ها اثر نکند، یا کمتر اثر کند؛ همانطور که باید قبل از این که بیماری به فرزندانمان برسد، آن‌ها را با ورزش‌های سالم چنان قوی کنیم که میکروبِ بیماری کمتر در آن‌ها اثر کند.
اگر والدین، وقت فرزندانشان را با مسائل مثبت پُر کنند، که دل او از معرفت و محبت سرشار شود، دیگر دنبال انحراف نخواهد رفت؛ امّا اگر فرصتِ مناسبی برای فرزندشان صرف نکردند، آن‌ها با فرزندشان بیگانه می‌شوند و این بیگانگی سبب می‌شود که فرزند در دام دشمن که اولین آن هوی و هوس است، بیفتد. البته دین‌داری هم سخت است؛ پیامبراکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) می‌فرماید: پایداری در دین همانند نگه داشتن آتش گداخته‌ای در دست است. در همه زمان‌ها به ویژه در آخرالزمان نگه داشتن دین مشکل است.
خیلی مهم است که باید از مقام و جایگاه پروردگار عالم خائف بود؛ به تعبیر زیبای امام راحل: « عالَم، محضرِ خدا است؛ در محضر خدا معصیت نکنید.»  قرآن کریم می‌فرماید: «أَوَ لَمْ یَکْفِ بِرَبِّکَ أَنَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ شَهید. آیا این کافی نیست که خدای تو بر هر چیزی گواه و حاضر است»
   1393/4/31 11:16     
  
تعداد بازدید :  328

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: