هزینه‌های فرهنگی حلقه مفقوده سبد خانوار
هزینه‌های فرهنگی حلقه مفقوده سبد خانوار

در خبرها آمده بود که طبق آمار بانک مرکزی هر خانواده، کمتر از 2 درصد درآمد خود را برای تفریح و مسائل فرهنگی هزینه می‌کند؛ کمتر از 2 درصد!
متاسفانه جامعه ما از نظر اولویت‌بندی هزینه‌های خانوار در شرایط خوبی قرار ندارد. اگر از بعضی افراد بپرسیم: «چرا کتاب نمی‌خوانید؟»، قطعا پاسخ می‌دهند: «فرصت کافی برای مطالعه و پول مکفی برای خرید کتاب نداریم!»
همین افراد ساعت‌ها در فضای مجازی می‌چرخند و ده‌ها هزار تومان پول خرید اینترنت برای تلفن همراه و تلفن ثابت می‌پردازند.
خیلی‌ها اگر فرزندشان جلوی کتابفروشی بایستد و مطالبه‎ی کتاب کند، تلاش می‌کنند او را منصرف نمایند، اما در مقابل درخواست شکلات و چیپس و پفک، مقاومتی از خود نشان نمی‌دهند.

این همه، جوابی است به پاسخ مرسوم بین مردم و مسئولان. از جمله موارد معدودی که پاسخ یکسانی از زبان مردم و مسئولان می‌شنویم، همین‌جاست. اگر بپرسیم: «چرا هزینه مسائل فرهنگی نمی‌شود»، می‌شنویم: «هزینه کردن برای مسائل فرهنگی در جایی که درآمد برای هزینه‌کرد خورد و خوراک و پوشاک و درمان کفایت نمی‌کند، ‌طبیعی است که در اولویت نباشد.»
مشکل اصلی فرهنگی جامعه‎ی ما، کمبود درآمد یا مکفی نبودن پس‌انداز افراد نیست، مشکل اصلی آنجاست که برای هزینه‌های مختلف زندگی سهم مناسب در نظر نمی‌گیریم. نکته‎ی مهم دیگر، نبود یا کمبود پژوهش‌های جامع در مورد مسائل فرهنگی است.
در معدود مواردی که پژوهش‌های اصولی انجام شده است، گاهی نتایج تحقیق با تصورات ذهنی و پیش‌فرض‌ها انطباقی ندارد. اگر خواهان سلامت کامل جامعه و افراد هستیم، باید توجه داشته باشیم که یکی از ابعاد سلامت (طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی) سلامت روحی و روانی است. و سلامت معنوی حاصل نمی‌شود مگر آن‌که پرداختن افراد به مسائل فرهنگی و پر کردن درست اوقات فراغت بخوبی انجام شده باشد.
یک سوال مهم دیگر (که شاید لازم باشد مسئولان فرهنگی جامعه به آن پاسخ دهند) این است که: چرا باید آمار مربوط به حوزه فرهنگ همواره از مراکزی غیر از متولیان این حوزه اعلام شود؟!

دکتر محسن پرویز - نویسنده و عضو هیات‌علمی دانشگاه

   1395/7/11 13:28     
  
تعداد بازدید :  497

انتقادات و پیشنهادات:
ارسال
انتقادات و پیشنهادات: